Facebook do Portal São Francisco Twitter do Portal de Educação Curtir
Home  Hino Nacional Da Turquia  Voltar

Hino Nacional da Turquia

     
     

Istiklâl Marsi é o Hino Nacional da Turquia, composto por Mehmet Akif Ersoy, com música de Osman Zeki Üngör.

É adotado desde 1921.

Istiklâl Marsi (A Marcha da Independência) é o hino nacional da Turquia, adotado oficialmente em 12 de março de 1921.

Um total de 724 poemas foram submetidos a uma competição em escala nacional organizada para a escolha da composição original mais conveniente para esta marcha nacional.

Um poema de 10 versos escrito pelo renomado poeta Mehmet Akif Ersoy foi adotado unanimemente pela Asembléia Nacional Magnífica Turca.

Vinte e quatro compositores participaram em outra competição organizada para a seleção de uma composição musical que satisfaria, o melhor possível, o hino nacional escolhido.

O conselho, que podia somente reunir-se em 1924 devido à guerra turca de independência, adotou a música composta por Ali Rifat Çagatay.

As palavras do hino nacional foram cantadas com esta música até 1930.

Depois disso, a música do hino nacional foi substituída por um arranjo escrito por Osman Zeki Üngör, diretor da orquesta sinfônica presidencial, e a letra foi cantada com este acompanhamento musical desde então.

Cabe destacar, no entanto, que somente se cantam os primeiros dois versos.

Letra

Korkma, sönmez bu safaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yildizidir, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Catma, kurban olayim, çehreni ey nazli hilal!
Kahraman irkima bir gül! Ne bu siddet, bu celal?
Sana olmaz dökülen kanlarimiz sonra helal...
Hakkidir, hakk'a tapan, milletimin istiklal!

Ben ezelden beridir hür yasadim, hür yasarim.
Hangi çilgin bana zincir vuracakmis? Sasarim!
Kükremis sel gibiyim, bendimi çigner, asarim.
Yirtarim daglari, enginlere sigmam, tasarim.

Garbin afakini sarmissa çelik zirhli duvar,
Benim iman dolu gögsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasil böyle bir imani bogar,
Medeniyet!' dedigin tek disi kalmis canavar?

Arkadas! Yurduma alçaklari ugratma, sakin.
Siper et gövdeni, dursun bu hayasizca akin.
Dogacaktir sana va'dettigi günler hakk'in...
Kim bilir, belki yarin, belki yarindan da yakin.

Bastigin yerleri 'toprak!' diyerek geçme,tani:
Düsün altinda binlerce kefensiz yatani.
Sen sehit oglusun, incitme, yaziktir, atani:
Verme, dünyalari alsan da, bu cennet vatani.

Kim bu cennet vatanin ugruna olmaz ki feda?
Suheda fiskiracak topragi siksan, suheda!
Cani, canani, bütün varimi alsin da hüda,
Etmesin tek vatanimdan beni dünyada cüda.

Ruhumun senden, ilahi, sudur ancak emeli:
Degmesin mabedimin gögsüne namahrem eli.
Bu ezanlar-ki sahadetleri dinin temeli,
Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa-tasim,
Her cerihamdan, ilahi, bosanip kanli yasim,
Fiskirir ruh-i mücerred gibi yerden na'sim;
O zaman yükselerek arsa deger belki basim.

Dalgalan sen de safaklar gibi ey sanli hilal!
Olsun artik dökülen kanlarimin hepsi helal.
Ebediyen sana yok, irkima yok izmihal:
Hakkidir, hür yasamis, bayragimin hürriyet;
Hakkidir, hakk'a tapan, milletimin istiklal!

Sobre o Portal | Politica de Privacidade | Fale Conosco | Anuncie | Indique o Portal